Uit Dagboek Denemarken 2016

 

Kun je. verliefd worden op een land?Ja dat kan. ik heb het zelf ervaren.Al jaren aan een stuk gaan wij op vakantie naar Denemarken.Waardoor komt het nu dat ik zo van dit land ben gaan houden?Inmiddels heb ik Kopenhagen gezien, ben in de omgeving van Ebeltoft geweest, Ringkobingfjord bekeken. We zijn op het lieflijke eiland  Møn geweest en  we hebben gebivakkeerd in Gillelleje.

Jaren terug gekampeerd op Faldsled. Funen. Dit keer zijn we neergestreken in Boyden in een huisje heerlijk aan de rand van Helnaes Bocht. We zitten hemelsbreed 75 meter van het water met niets anders voor ons dan wuivende grashalmen. In de

nabijheid horen we het kabbelen van de golven op het strand. Deze ruisende geluiden wassen , als het ware, mijn gedachten schoon. Er gaat rust vanuit, die rust komt bij je binnen en helpt om de draaiende motor tot stilstand te brengen.

Maar terug naar die vraag die ik eerder stelde. waardoor komt het dat ik zo van dit land ben gaan houden. Ik spreek immers de taal niet. Versta er dan ook echt geen sikkepit van.

Is het de gemoedelijkheid die me treft? De schoonheid, opgeruimdheid van de openbare ruimte in de steden en dorpen? Is het de natuur? Wat is het toch?

Nou hoef ik niet direct een antwoord op mijn vraag want voorlopig ben ik hier nog wel even en geniet ik gewoon van hier te zijn.

19-07-2016

Eerste prachtige zonnige dag. Hetzelfde uitzicht maar dan anders.

Vandaag naar Assens gereden. Een omweg moeten nemen in verband met werkzaamheden aan de doorgaande weg  in Falsled. Wij natuurlijk prompt verkeerde weg gekozen. Wel hele mooie weggetjes gereden en veel oude typisch deense rietkappen en vakwerkhuizen  gezien. Uiteindelijk toch de dom dom maar aangezet. Eenmaal in Assens een winkel bezocht voor Masai kleding. Geslaagd!

Verder een rondgang door de winkelstraat en havengebied. Openbaar toilet bezocht, weet je hoe lekker!(Niet)

De plaatselijk kerk bezocht en foto’s gemaakt van het interieur. Heerlijke Goddelijke stilte!

Bij de voormalige ‘bank’ een Cesar salade gegeten, koffie gedronken en een pepsi cola toe.

Kortom heerlijk geluncht. Overigens hadden we wel een stortbui nadat we de kledingzaak verlieten. Terwijl we juist zonder jas de auto hadden achtergelaten! Toch maar even terug om de paraplu’s op te halen want de wegwerpponcho’s hielden wel wat tegen maar wat er vanaf liep zorgde alsnog voor natte kleren. rond de heupen en daaronder.

Eenmaal terug bij ons huisje in de zon op de veranda, boekje lezen en roseétje drinken.

Het watersport gebeuren neemt met dit mooie weer ook meer een vlucht. Speedboten heen en weer met of zonder waterskiërs.  Windstil rietvelden en een spiegelglad wateroppervlak van Helnaes bocht.

De ijscoman komt bellend langs. Wandelaars, nog nat van een frisse duik, lopen voor ons huisje op weg naar een rustig plekje in het gras.

/// omgeven te zijn door een andere taal

de stemmen horen spreken en ze niet kunnen verstaan.

je hoeft er ook niks mee kunt alles laten gaan

geen inspanning of moeite om het gesprek te moeten volgen

een vorm van rust die veilig voelt

je bent immers niet alleen

er zijn anders sprekenden om je heen///

20-07-2016

Een fantastisch mooie ochtend. Het weer is echt heel mooi vanmorgen. Windstil, 22 graden en de leeuweriken kwetteren om het hardst. Meestal een teken dat ze het naar hun zin hebben zo in het zonnetje tussen het hoge gras. Wat we vandaag verder gaan doen staat nog open. Gezien de temperatuur lijkt mij een stadsbezoek niet voor de hand liggen. Te warm! Eerder een bezoek aan kasteel Egeskov. Dan kunnen we ook binnen de koelte opzoeken of juist daar in de tuinen dwalen.

We zullen zien.

///

Een leeuwerik aan Boyden strand

roept om het hardst

wat is er nou toch aan de hand

de meeuwen vliegen af en aan

de zomerhuisjes tonen al een levensteken

de nacht is door de zon bezweken

de wind strijkt langs de halmen

van het lange zomergras

en ruisen mijn gedachten schoon.

///

21-07-2016

Langeland. Vandaag richting Langeland gegaan. In plaats van door naar de haven sloegen we af richting Lohals. We hebben een ding geleerd vandaag. Wat zijn wij blij dat we niet een huisje op dit eiland hebben geboekt.

maandag week II

Ik heb hier een breedbeeld voor ogen, dat wil je niet weten.

Van links tot rechts een groot panorama van water, eilanden, boten, luchten en af en toe een overvliegend stel wilde ganzen. In hun kenmerkende V vorm vliegen ze, al gakkend, over en wisselen elkaar af op de voorste plek. Ik vermoed dat dat gakken hun communicatie is over wie de volgende moet zijn die op kop gaat vliegen. Ze beginnen al weer aan hun trek naar het zuiden, lijkt wel. We hebben een prachtige week achter de rug met mooi weer, warm tot wel 27 graden ,zon en weinig wind. Elke avond grote zonnevoorstelling recht vooruit. Aan de overzijde van het water zien we de zon wegzakken achter de horizon. Altijd hetzelfde, altijd weer anders. Wat een wonder der natuur, als je het maar wilt zien.  Nu het maandag is geworden is er beduidend minder bootverkeer. Pleziervaart is uiteraard bij uitstek iets voor in het weekend en dat merkte ik gisteren nadrukkelijk. Af en aan voeren de bootjes, zeilers, surfers en waterscooters, terwijl er nu een enkele boot voorbijkomt of zich op het water bevindt. Dat zullen dan wel de vakantiegangers zijn die, genietend van hun vrije tijd, een mooie tocht maken met hun boot.

Standard

Vrijen

Vrijen

dat woordloze aftasten

van elkaars bestaan

geen toon

enkel nog dit dierlijk zuchten

begeerte neemt de overhand

ongekende lust gaat hier zijn goddelijke gang

wij zijn immers veilig in elkaar

in dit herhalend zoete sterven

bevestigen wij ons samenzijn

evenals de liefde die daarmee gepaard

we vrijen tot de loomheid komt

en liggen zonder woorden

enkel elkaar voelend

van alles te vertellen

in een taal zonder geluid

lip op lip

en huid op huid

het is de warmte van de ander

waardoor ik weet dat ik er ben

love-sketch-wallpaper

Standard

Een jihad van liefde

Ik las vandaag het boekje “Een Jihad van liefde”  van auteur Mohamed El Bachiri en opgetekend door David van Reybrouck.
Ik beveel het  iedereen aan. Lees het!
Een verhaal met een verschrikkelijk goede boodschap.
Jezelf nooit verlagen tot hetzelfde gedrag als van die ander. Hoezeer die ander ook zich misdraagt.
Enkel de reactie vanuit liefde wordt gezegd. Het is de strekking van hoe Mohamed El Bachiri zijn geloof invult. Hij zegt van zichzelf dat hij in de eerste plaats humanist is en in de tweede plaats Islamiet. Hij maakt een vergelijk tussen dat wat voor hem een verticale de dimensie bestrijkt ,je verhouding tot god en het horizontale, je verhouding in liefde tot de medemens.
Eigenlijk een boodschap die een op een kan worden overgezet op die andere wereldgodsdienst, het christendom. Of liever gezegd de boodschap zoals Christus die zelf heeft voorgeleefd.
Het inspireerde mij tot het schrijven van dit gedicht over onze ontmoeting met de dood en het besef dat het een voorrecht is om te mogen leven.

 

Rouwstoet

Ik hoor de klokken luiden midden op de dag

fiets de kerkhoflaan in  dit is wat ik zag

een rouwstoet langzaam kruipend richting dodenakker

bedroefde dorpsgenoten brengen hun geliefde weg

de aanblik roept oude pijnen in mij wakker

ik stap af en wacht  totdat de stoet de dode

naar zijn rustplaats heeft gebracht.

terwijl de knoppen in de bomen al beduiden

dat er nieuw leven in de maak is

is de klok alweer gestopt met luiden.

In de stilte van het lopen naar het graf

besef ik welk voorrecht toch het leven is

hier te mogen zijn in tijd en ruimte

lief te hebben al wat leeft

het leven neemt, het leven geeft.9200000075138720

Standard

Ouderdom

Als eindelijk de ouderdom de wijsheid goed laat rijpen

kan ik pas  begrijpen

dat  kinderen de toekomst hebben

de aarde voor hen beschermd moet worden.

dat wij zoals wij leven te veel hebben gevraagd

te lang roofbouw pleegden

en dat het goed is als de ouderdom

ons jonge mensen nog eenmaal oproept

tot hernieuwd vertrouwen

in ons gezamenlijke kunnen

om in staat te zijn

een toekomst voor de ziek geworden  aarde

te herbouwen.

Ja het kan,

als we elkaar maar blijvend vertrouwen.

864x486

 

Standard

Wat leer ik van de bedelaar?

Wat kunnen wij leren  van de  bedelaar ?

Dat we  meer samen  moeten delen.

Naarmate we  dat steeds minder  doen

neemt het aantal bedelaars evenredig toe.

Ergo

Hoe meer we delen met elkaar,

hoe rijker we worden.

Want dan neemt  het aantal bedelaars evenredig af.

Bedelaars zijn een graadmeter van onze staat van medemenselijkheid.

7703973964_f1e8e99687_b.jpg

Standard