De Cirkel rond.

Hier in VeldhovenVerlangend naar dat wat ooit was, loop ik achterwaarts terug naar mijn geboortehuis.

Mijn ouders ,beiden uit de tijd gegleden, gaven ,zoals verwacht, niet thuis.

De straten uit de buurt ,waar ik vroeger heb gespeeld,

stralen nu een leegheid uit die me het zicht ontneemt op de vreugde die ik vroeger heb gekend.
Het knikkeren op straat, het zakje friet bij Jan van Hout, het kuilen graven op het veld. Het hutten bouwen met elkaar. Het fikkie stoken in de zomer. Het crossen met de brommers in de Brembocht.

Voetbal op het veldje naast de kerk. De kermis op het plein, Het spelen in de brandgang achter het huis. Het landjepik met messen in het zand. 

Het veld is er niet meer maar staat nu volgebouwd.

De landerijen zijn verdwenen ,er staan een winkelcentrum op. Jan Van Hout is er mee gestopt, een ander kocht zijn zaak. 

Het huis is jaren terug verkocht nadat vader was overleden. 

Er wonen andere mensen in. 

Op mijn kamer slaapt een ander.

En ik weet, ik ben van deze oude buurt vervreemd.

Gelukkig vond ik weer een nieuw tehuis 

Een dorp waar ik verliefd op werd. 

Midden op de Veluwe ligt het in het groen. 

Lunteren is om van te houden en dat zal ik 

voor de tijd die mij nog rest

ook zeker blijven doen.

Hier in Lunteren

Advertisements
Standard

Jeugdbloemen

Stuurde ik ,amper een week geleden, mijn broer een kindertekening uit zijn jeugd. Mijn moeder had het al die jaren bewaard.


Ik vond het terug op een gebrande cd rom. Dus ik zal  dat papiertje ook nog ergens tussen de spullen in een oude doos moeten hebben liggen. Enfin, amper een week later kreeg ik dit mooie beeld voor ogen. Een schilderij geinspireerd door dat kleine kinderkrabbeltje van zoveel jaren geleden.


Prachtig!

Standard

Vrijen

Vrijen

dat woordloze aftasten

van elkaars bestaan

geen toon

enkel nog dit dierlijk zuchten

begeerte neemt de overhand

ongekende lust gaat hier zijn goddelijke gang

wij zijn immers veilig in elkaar

in dit herhalend zoete sterven

bevestigen wij ons samenzijn

evenals de liefde die daarmee gepaard

we vrijen tot de loomheid komt

en liggen zonder woorden

enkel elkaar voelend

van alles te vertellen

in een taal zonder geluid

lip op lip

en huid op huid

het is de warmte van de ander

waardoor ik weet dat ik er ben

love-sketch-wallpaper

Standard

Een jihad van liefde

Ik las vandaag het boekje “Een Jihad van liefde”  van auteur Mohamed El Bachiri en opgetekend door David van Reybrouck.
Ik beveel het  iedereen aan. Lees het!
Een verhaal met een verschrikkelijk goede boodschap.
Jezelf nooit verlagen tot hetzelfde gedrag als van die ander. Hoezeer die ander ook zich misdraagt.
Enkel de reactie vanuit liefde wordt gezegd. Het is de strekking van hoe Mohamed El Bachiri zijn geloof invult. Hij zegt van zichzelf dat hij in de eerste plaats humanist is en in de tweede plaats Islamiet. Hij maakt een vergelijk tussen dat wat voor hem een verticale de dimensie bestrijkt ,je verhouding tot god en het horizontale, je verhouding in liefde tot de medemens.
Eigenlijk een boodschap die een op een kan worden overgezet op die andere wereldgodsdienst, het christendom. Of liever gezegd de boodschap zoals Christus die zelf heeft voorgeleefd.
Het inspireerde mij tot het schrijven van dit gedicht over onze ontmoeting met de dood en het besef dat het een voorrecht is om te mogen leven.

 

Rouwstoet

Ik hoor de klokken luiden midden op de dag

fiets de kerkhoflaan in  dit is wat ik zag

een rouwstoet langzaam kruipend richting dodenakker

bedroefde dorpsgenoten brengen hun geliefde weg

de aanblik roept oude pijnen in mij wakker

ik stap af en wacht  totdat de stoet de dode

naar zijn rustplaats heeft gebracht.

terwijl de knoppen in de bomen al beduiden

dat er nieuw leven in de maak is

is de klok alweer gestopt met luiden.

In de stilte van het lopen naar het graf

besef ik welk voorrecht toch het leven is

hier te mogen zijn in tijd en ruimte

lief te hebben al wat leeft

het leven neemt, het leven geeft.9200000075138720

Standard

Ouderdom

Als eindelijk de ouderdom de wijsheid goed laat rijpen

kan ik pas  begrijpen

dat  kinderen de toekomst hebben

de aarde voor hen beschermd moet worden.

dat wij zoals wij leven te veel hebben gevraagd

te lang roofbouw pleegden

en dat het goed is als de ouderdom

ons jonge mensen nog eenmaal oproept

tot hernieuwd vertrouwen

in ons gezamenlijke kunnen

om in staat te zijn

een toekomst voor de ziek geworden  aarde

te herbouwen.

Ja het kan,

als we elkaar maar blijvend vertrouwen.

864x486

 

Standard